Αρχείο κατηγορίας Μνήμες και Αφηγήσεις

Τιμώντας τους Ήρωες του «ΟΧΙ της 28ης Οκτωβριου 1940»

Αντιπροσωπεία του Συλλόγου μας κατέθεσε στεφάνι με το έβλημα του Συλλόγου Εν Κω Πελοποννησίων, αποδίδοντας ελάχιστο φόρο τιμής στους Ήρωες Αγωνιστές της Ιστορικής Επετείου του ΟΧΙ του 1940 στα βουνά της Βορείου Ηπείρου ενάντια στο τελεσίγραφο υποδούλωσης των Γερμανό-Ιταλών κατακτητών.

Το Ελληνικό Έθνος, η Μοναδική σθεναρή πηγή αντίστασης, γιά ακόμα μιά φορά, στην πολλών χιλιετών Ένδοξη ιστορία του, όρθωσε με Γενναιότητα το ανάστημά του στα μυριάδες πάνοπλα ανδρείκελα του Γ’Ράιχ, ώστε ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ να αναφωνήσει με θαυμασμό: «Στο εξής δεν θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες https://youtu.be/XPRKD-npXoE

Advertisements

​23 Σεπτεμβρίου 1821. Η ιστορία του Ελληνικού γένους!

​23 Σεπτεμβρίου 1821. Μία ημερομηνία σταθμός για την ιστορία του Ελληνικού γένους. 

Η απελευθέρωση της Τριπολιτσάς  έγινε από το μεγάλο  Ελευθερωτή του Γένους Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, 

Ήταν ο πρώτος της γενιάς του που πέθανε Ελεύθερος!

 Ο παππούς του είχε πεί:

  «Τούτο το παιδί θα παντρευτεί και θα κάμει παιδιά κι αγγόνια και πάλι λευτεριά δε θα δούμε,»

«Η Ιστορία μας είναι η λαμπρή Ενδοξη κληρονομιά των προγόνων μας!

Αν ξέρουμε ποιοί είμαστε, ξέρουμε τί ποτέ δεν θα θέλουμε να καταντήσουμε»

Χρόνια Πολλά με Ελευθερία Πατριώτες.

195 Χρόνια Ελευθερίας

Ένα παραμύθι με τη ντοπιολαλιά των χωριών της Αρκαδίας….

Τα χειμωνιάτικα βράδια, σαν έπεφτε ο ήλιος και στο σκοτεινό του ουρανού έβγαινε το πρώτο αστέρι «ο αποσπερίτης», η μικρή κοινωνία του χωριού ησύχαζε. Οι μεγάλες αυλόπορτες έκλειναν με βαριές σιδερένιες κλειδαριές. Και όλοι μαζεύονταν στο παραγώνι του σπιτιού δίπλα στο τζάκι, όπου σπιθοβολούσαν τ’ αναμμένα κούτσουρα. Το λαδολύχναρο βρισκόταν πάντα κρεμασμένο στον λυχνοστάτη, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα θαλπωρής και ηρεμίας. Η μορφή της γιαγιάς, πότε φάνταζε φωτολουσμένη στο φούντωμα της φλόγας του τζακιού και πότε θόλωνε σαν γύριζε και ανακάτευε μ’ ένα μακρύ ξύλο τη φωτιά. Και εμεις τα παιδία την κοιτάζαμε περιμένοντας να μας πει παραμύθια. Εκείνη έπαιρνε την ρόκα της και, γνέθοντας, άρχιζε το παραμύθι… Συνέχεια ανάγνωσης Ένα παραμύθι με τη ντοπιολαλιά των χωριών της Αρκαδίας….

Σαν σήμερα πριν 172 χρόνια ο Ελευθερωτής του Γένους πέρασε στο Πάνθεον των Ηρώων

Ήταν 11 η ώρα το πρωί της 4ης Φεβρουαρίου του 1843, όταν ο Γέρος του Μοριά, ο Αρχιστράτηγος της Παλιγγενεσίας, ο Ελευθερωτής του Γενους μας, ο θρυλικός και φοβερός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης άφησε την στερνή του πνοή και πέρασε στο Πάνθεον των Ηρώων δίπλα στο Λεωνίδα, το Μέγα Αλέξανδρο, το Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, στους συμπολεμιστές του Ανδρέα Μιαούλη, Οδυσσέα Ανδρούτσο, Αθανάσιο Διάκο και τόσους άλλους.
Οι οικείοι του τον έντυσαν με την επίσημη στολή του Αντιστρατήγου και τον έβαλαν ευλαβικά στο φέρετρο.

4 Φεβρουαρίου 2015 είναι η   επέτειος "κοίμησης" του "Γέρου του Μωριά"
4 Φεβρουαρίου 2015 έκλεισε ευτυχισμένος τα βλέφαρά του στο Ελεύθερο σπιτικό του.

Στα πόδια του τοποθέτησαν μια Τούρκικη σημαία, λάφυρο της Εθνεγερσίας ενώ τον ίδιο τον σκέπασαν με τη Γαλανόλευκη.

Στολή Κολοκοτρώνη
Στολή Κολοκοτρώνη

Πάνω στο φέρετρο ακούμπησαν το σπαθί, τα παράσημα του, την περικεφαλαία του και τις σπαλέτες που φορούσε στα Επτάνησα σαν Ταγματάρχης. Βαρύ πένθος απλώθηκε παντού. Οι σημαίες υπεστάλησαν αμέσως για να επαρθούν μεσίστιες. Το Συμβούλιο της Επικρατείας που συνεδρίαζε εκείνη τη στιγμή, διέκοψε τις εργασίες του και σύσσωμο αναχώρησε για το σπίτι του Στρατηγού. Τα μαγαζιά έκλεισαν και σταμάτησε κάθε εργασία. Κηρύχθηκε από το Βασιλιά τριήμερο πένθος. Οι στρατιωτικές μπάντες άρχισαν να περιφέρονται με πένθιμη μουσική. Ήρθε και η ώρα της κηδείας. Η νεκρώσιμη πομπή ξεκίνησε από το σπίτι του, πέρασε την οδό Ερμού και κατέληξε στην Αγία Ειρήνη ( τότε Μητρόπολη ). Τη νεκροφόρα έσερναν τέσσερα άλογα και τη συνόδευσαν κρατώντας τις ταινίες οι Στρατηγοί Σερ Ρίτσαρντ Τσωρτς (Church), Τζαβέλλας και Γιατράκος, οι Συνταγματάρχες Πλαπούτας και Μακρυγιάννης καθώς και οι Σύμβουλοι της Επικρατείας Γεώργιος Κουντουριώτης, Δεληγιάννης, Ρενιέρης, Μαύρος, Καρατζάς, Ρώμας και Παλαμήδης.
Τα παράσημα του είχαν τοποθετηθεί τώρα σε μεταξωτά μαξιλάρια και εφέροντο από ανώτερους Αξιωματικούς. Ο Βασιλιάς πήρε θέση δίπλα στη σωρό. Ήταν φανερά συγκινημένος! Πάντα έτρεφε ιδιαίτερα αισθήματα αγάπης και σεβασμού σ’ αυτόν που τόσο πολέμησε για τα μεγαλύτερα ιδανικά..

Η Εκκλησία είχε γεμίσει ασφυκτικά. Πλήθος κόσμου κάθε λογής. Χρυσοποίκιλτοι Αξιωματικοί και Πρέσβεις μαζί με Ακολούθους, φραγκοντυμένοι πολιτικοί και κομψές κυρίες δίπλα σε απλούς ανθρώπους της Ελληνικής υπαίθρου. Ο πατέρας Κωνσταντίνος Οικονόμος «ο εξ Οικονόμων», ο μεγάλος εκκλησιαστικός ρήτορας της εποχής, εκφώνησε τον επικήδειο:
«Έπεσε λοιπόν, ω σεβασμιωτάτη και περιφανής ομήγυρις και ο γενναίος Αντιστράτηγος και Σύμβουλος της Επικρατείας και πρώην Αρχηγός της Πελοποννήσου Θεόδωρος Κολοκοτρώνης! Κείται και ούτος ο δυνατός εν πολέμοις και περικλεής εν αγαθοεργίαις, ο τοσαύτα και αυτός συνάμα μετά των λοιπών της Πατρίδος Αγωνιστών κατορθώσας … …».

Μετά την εξόδιο ακολουθία ξεκίνησαν όλοι υπό τους ήχους της πένθιμης μουσικής. Η πομπή πέρασε μπροστά από τα Ανάκτορα και κατευθύνθηκε στο νεκροταφείο όπου περίμενε ανοικτό το μνήμα. Ο ρομαντικός πεζογράφος και ποιητής Παναγιώτης Σούτσος με δακρυσμένα μάτια και με τρεμουλιασμένη φωνή ξεκίνησε να πει τα τελευταία λόγια: «Έλληνες! Ανήρ μέγας ετελεύθησε….». Δεν μπόρεσε όμως να συνεχίσει για πολύ και ο λαλίστατος λογοτέχνης κλαίγοντας αναγκάσθηκε να ομολογήσει: «… το κυριεύσαν την ψυχήν μου πένθος παραλύει την λαλιάν μου». Έτσι  ο  τελευταίος αποχαιρετισμός δεν ολοκληρώθηκε.

Ταφικό Μνημείο του Κολοκοτρώνη
Ταφικό Μνημείο του Κολοκοτρώνη στο Α’ Νεκροταφείο στην Αθήνα

Η Ελληνική γη δέχθηκε φιλόξενα το μεγάλο Πατριώτη, ενώ ο τόσο γνώριμος σ’ αυτόν κρότος από τις ομοβροντίες των πυροβόλων ήρθε να αποχαιρετήσει την αδάμαστη ψυχή του στο ατέλειωτο ταξίδι της στην αιωνιότητα. Την ημέρα εκείνη επαληθεύτηκε πλήρως ο μύθος του  Πέρση για την Κόλαση και τον Παράδεισο. Η εικόνα όσων τον αποχαιρετούσαν ήταν αλάθητο σημάδι ότι ο Στρατηγός βρισκόταν ήδη εκεί όπου «πάντες οι Άγιοι αναπαύονται».

"Ο Γέρος μας"
«Ο Γέρος μας»

Στις 10 Οκτωβρίου 1930 τα οστά του διακομίσθηκαν στο Μνημείο των Προκρίτων, δίπλα στην πλατεία Άρεως της Τρίπολης, για να τοποθετηθούν αργότερα, στις 25 Σεπτεμβρίου 1993, σε ειδική κρύπτη στη βάση του ανδριάντα του -που αναπαριστά τον Γέρο πάνω στο άλογό του- που ανεγέρθηκε στο κάτω μέρος της πλατείας.

Η ΑΜΑΞΟΣΤΟΙΧΊΑ ΜΕ ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ
Η Αμαξοστοιχία Με Τα Οστα Του Κολοκοτρωνη

 

Kolokotroni_Tripoli_Sidirodromikos_stathmos_Ypodoxi
Από την υποδοχή των οστών στον σιδηροδρομικό σταθμό της Τριπόλεως με συνοδεία του τότε Πρωθυπουργού, του μεγάλου Ελευθέριου Βενιζέλου
ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ ΥΠΟΔΟΧΗ ΟΣΤΩΝ Θ.ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ
Αγιος Βασιλειος Τριπολεως Υποδοχη Οστων Θ.Κολοκοτρωνη

Kolokotroni_Tripoli_Plateia

Κεντρική Πλατεία του Αρεως στην Τρίπολη – Στο βάθος το μνημείο των προκρίτων -1930

Κεντρική Πλατεία του Άρεως με το Άγαλμα του Στρατηλάτη μας – 2015

 

Το Αγαλμα με την κρύπτη με τα οστά του Κολοκοτρώνη - ( 1969, ορειχαλκινος ανδριάντας συν.ύψους 9,5μ ) - φωτογ. Στ.Καραματζιάνης 2015
«Ο Θεός έδωσε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδος, δεν την παίρνει οπίσω.» Κεντρική Πλατεία του Άρεως με το Άγαλμα του Στρατηλάτη μας ( 1969, ορειχαλκινος ανδριάντας συν.ύψους 9,5μ ) – φωτογ. Στ.Καραματζιάνης – 2015 ( Επεξεργασία εφέ «Σύλλογος Εν Κω Πελοποννησίων»)

 Η δίκη των δικαστών ( Ολη η ταινία)

Η δίκη των δικαστών - ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
Η δίκη των δικαστών – ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ( Μάνος Κατράκης)
Η δίκη των δικαστών - ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ( Μάνος Κατράκης)
Η δίκη των δικαστών – ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ( Μάνος Κατράκης)

 

Ο Γέρος μας
Ο Γέρος μας