Ανακοίνωση: Hi-Tech Εφευρέσεις των Αρχαίων Ελλήνων

Μετά λύπης σας πληροφορούμε ότι η αναφερόμενη έκθεση ματαιώνεται.

Ο Σύλλογος Εν Κω Πελιποννησίων και ο πρόεδρος κ.Δ.Καραματζιάνης, δεσμευόμαστε για την καταβολή νέας προσπάθειας διεξαγωγής της σε μελλοντική πρόσφορη ημερομηνία.

Εκ του Δ.Σ

Advertisements

«Λευκές Νύχτες» ή «Λευκή Ημέρα Γιορτής»για Όλους; Σκέψη-Θέση-Πρόταση

Η «Λευκή Νύχτα», ειναι έθιμο – γιορτή των βορείων χωρών. Οι «λευκές νύχτες» είναι ορατές σε γεωγραφικά πλάτη μεταξύ 60° και 66°, δηλαδή στα εξωτερικά όρια των αρκτικών κύκλων, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο ήλιος δύει μεν, αλλά βρίσκεται ελάχιστα κάτω από τον ορίζοντα – αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη φωτός στον ουρανό, ώστε δραστηριότητες σαν το διάβασμα να είναι εφικτές χωρίς επιπλέον φωτισμό ( πηγή: wikipedia).

Λιμάνι της Κω την 23.jpg
Λευκή Νύχτα την 23η Σεπτέμβρη στην Κω

Γιατί να γιορτάζεται στην Ελλάδα;

«Οι «Λευκές Νύχτες » δεν αποτελούν τυχαίες ή μεμονωμένες δράσεις. Έχουν σαφή στόχο την πλήρη απελευθέρωση του ωραρίου των καταστημάτων, επισπεύδοντας την εξόντωση του μικρού και μεσαίου λιανικού εμπορίου και την περαιτέρω συγκέντρωση της αγοράς στα χέρια λίγων ,κατεδαφίζοντας παράλληλα ότι απέμεινε από εργασιακά δικαιώματα στους εργαζόμενους στα χρόνια των μνημονίων. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και στο όνομα της τόνωσης της αγοραστικής κίνησης, ξεκίνησε μεμονωμένα και σποραδικά η κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας, η οποία και τελικά θεσμοθετήθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.
Η ψήφιση από την πλειοψηφία του Περιφερειακού Συμβουλίου της ΠΚΜ και η έγκριση της εφαρμογής της « Λευκής Νύχτας » δυστυχώς καταδεικνύει την εμπέδωση των μνημονιακών πολιτικών και την υποταγή των μνημονιακών κομμάτων στις επιταγές των ‘’θεσμών’’ σε όποια βαθμίδα της πολιτειακής εξουσίας βρίσκονται: από το κοινοβούλιο έως τις Περιφέρειες και τους Δήμους.
Η σημερινή … « λευκή νύχτα» οδηγεί σε μαύρη εργασία τους εμποροϋπάλληλους και τους μικροκαταστηματάρχες και δίνει ένα ακόμα χτύπημα στην ήδη χειμαζόμενη από τα μνημόνια κοινωνία και γι’ αυτό είναι καταδικαστέα.»
( δηλώσεις kathimerini.gr, 14.2.2018: Δέσποινα Χαραλαμπίδου,επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Ριζοσπαστικής Αριστερής Ενότητας (ΡΙΖ.ΑΡ.ΕΝ) στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας ).

Σε μια υγιή οικονομία και αγορά, οι λευκές νύχτες είναι μόνο αυτές με πανσέληνο και φυσικά χωρίς βρυκόλακες και λυκανθρώπους.

«Κλεπτών γαρ η νυξ, της δε αληθείας το φως.» ( η νύχτα είναι των κλεφτών, και το φως είναι της αλήθειας – Ευριπίδης, 480-406 π.Χ.,– Ιφιγένεια εν Ταύροις. )

Η μέριμνα όλων οφείλει να στοχεύει σε «Λευκές» ημέρες.
Αν ο σκοπός είναι μόνο καταναλωτικός, τότε είναι απαράδεκτος σαν δράση. Στην εποχή της ξενόφερτης και τεχνητά επιβαλλόμενης κρίσης, οι καταναλωτικές δράσεις ενισχύουν την άσχημη ψυχολογία του πολίτη, αναδεικνύοντας την αγοραστική αδυναμία του.

«Ενα στρεβλό σύστημα δεν το ενισχύεις, προσπαθείς να το ισορροπήσεις.»

Αν ο σκοπός περιλαμβάνεικαι την χαλάρωση απο την καθημερινότητα και διασκέδαση του Πολίτη, τότε να γίνει με γνώμονα τις Ελληνικές συνήθειες.

Πώς; Με τον ίδιο τρόπο, αλλά την Ημέρα,

Πότε; Να καθιερωθεί μια αντίστοιχη ημέρα όπου θα κηρυχθεί και επίσημα αργία ή με ωράριο ημι-αργίας. Και βέβαια οπωσδήποτε Ποτέ την Κυριακή, όπως έλεγε και η Μελίνα.
Η Κυριακή είναι ταγμένη βάση της 3ης Θείας Εντολής της Ορθοδοξίας, στην δόξα του Κυρίου ημών Χριστού και οφείλουμε Ολοι, πιστοί ή όχι να την σεβόμαστε.
Για τους άλλους, είναι η μοναδική ημέρα που δικαιούνται να ξεκουραστούν, να ανακτήσουν δυνάμεις για την επομένη ημέρα εργασίας και όλη την εβδομάδα, με ή χωρίς τους δικούς τους ανθρώπους.

Προτείνω απο αυτό το βήμα μια απο τις ημέρες της ισημερίας.
Η ισημερία συμβαίνει γύρω στις 21 Μαρτίου και 23 Σεπτεμβρίου.
Και οι δύο ημέρες είναι ιδανικές, η 2η ταιριάζει ιδεολογικά και με το υπάρχον δρώμενο! Τα δρώμενα θα είναι μικρότερης έκτασης αλλά πολλαπλά, σε μεγαλύτερη διαμετρικά χωρικά εμβέλεια Τα δρώμενα θα γίνονται με παραδοσικά εδεσματα και μουσική, με την συνδρομή των επιχειρηματιών, των συλλόγων και των κατοίκων κάθε κοινότητας, – διασκορπισμένα στις πλατείες Ολου του νησιού – και όχι περιορισμένα στα όρια μιας πλατείας ή της πόλης. Επίσης θα μπορεί να είναι ενταγμένα στα Καλοκαιρινά ή να ανοίγουν εορταστικά, τα Χειμερινά Ιπποκράτεια.

Αντί να είμαστε οι Ουραγοί διοργάνωσης εκδηλώσεων, ας είμαστε οι Πρωτοπόροι θεσπιστές τους, για καθιέρωσή τους τοπικά, αποτελώντας τον φανό για καθιέρωση πανελλαδικά, της δράσης.

Λέμε Οχι στις Λευκές Νύχτες, γιατί θέλουμε καλύτερες, Ευτυχισμένες «Λευκές Ημέρες Γιορτής!» για Όλους.

Δημ.Κ.Καραματζιάνης
Καθηγητής Φυσικής-Πληροφορικής
Πρόεδρος Εν Κω Πελοποννησίων

Οι Σφαγές των Οθωμανών επί των Χριστιανών στα χρόνια έως το 1821.

Οι Αποτρόπαιες Σφαγές των Οθωμανών, επί των Ελλήνων Χριστιανών, στα χρόνια έως το 1821.

Ως το 1821, ήταν μπάμπολες, οι σφαγές που έγιναν από τους Οθωμανούς και τους μισθοφόρους τους, με θύματα τους ντόπιους χριστιανούς – Έλληνες.

Οι αμέσως προηγούμενες έγιναν από τον ίδιο το Μουσταφάμπεη στη Βοστίτσα (Αίγιο), την Πάτρα, την Κόρινθο και το Άργος – καθώς κατηφόριζε προς την Τρίπολη, λίγες βδομάδες νωρίτερα! Αυτές οι σφαγές δεν είχαν τόσο μεγάλο (δια μιας) αριθμό θυμάτων, είχαν όμως (στο σύνολό τους) πολύ περισσότερα θύματα και η αγριότητά τους υπήρξε εφάμιλλη και αποτρόπαια.
Όπως επίσης και ο αντικειμενικός τους στόχος: το ξεπάτωμα του αντιπάλου.

Ειδικά στην Πελοπόννησο, οι Οθωμανοί είχαν πραγματοποιήσει μεγάλες σφαγές:

στα 1715, όταν έδιωξαν τους Βενετούς. Σημειωτέον ότι ο Δήμος Κολοκοτρώνης, της πέμπτης γενιάς των Κολοκοτρώνηδων, προπάππος του Θοδωράκη, ήταν ο τελευταίος που αντιστάθηκε στην οθωμανική κατάκτηση. Όταν ήρθε η ώρα της σφαγής των ντόπιων, πολλοί Μωραΐτες έγιναν «μουρτάτες», δηλαδή αλλαξοπίστησαν, για να γλιτώσουν τη ζωή τους. Η συστηματική εκκαθάριση σταμάτησε μονάχα όταν οι Οθωμανοί συνειδητοποίησαν πως έπρεπε ν’ αφήσουν κάποιους ραγιάδες ζωντανούς, για να δουλεύουν.

Στα 1770, στα ορλωφικά, μεγάλη σφαγή των χριστιανών της Τρίπολης, μετά την αποτυχία της πολιορκίας της, από τον Μπάρκωφ.
Το 1770, και μετά την Ορλωφική Επανάσταση, οι Οθωμανοί τιμώρησαν τους χριστιανούς κατοίκους της πόλης, εξοντώνοντας τρεις χιλιάδες άτομα και καίγοντας τα σπίτια τους τη Μεγάλη Δευτέρα, 29 Μαρτίου.
Τότε ανασκολοπίστηκε ο επ. Άνθιμος (Βάρβογλης) και φονεύθηκαν πέντε άλλοι κληρικοί. Αμέσως μετά την καταστολή της επανάστασης του 1770

Ανασκολοπισμός δηλαδή το γνωστό παλουκωμα.

Σούβλιζαν το θύμα με σιδερένιο παλουκι χωρίς αιχμηρη άκρη ,ώστε να διαπερνα το σώμα χωρίς να προκαλει μεγάλες βλεβες στα ζωτικά οργανα.Εστηναν το παλουκι ορθιο αφηνοντας το βαρος του σωματος να κανει την υπολοιπη δουλεια.Στο τελος η μυτη εβγαινε δίπλα από το λαιμό.

Ητανε ειδικοι βασανιστες οι παλουκτσηδες γιατι ηθελε τεχνη ώστε να μη σκοτωσουν το θυμα και να βασταξει μερες το μαρτυριο,να βλεπουν οι ραγιαδες και να το χωνευουν καλα ,τι παθαινει οποιος σηκωσει κεφαλι στο Σουλτάνο. Και βγηκανε στη Μεσσηνια καραβάνια με επαγγελματιες βασα-νιστες που εφερναν μαζί τους τα μεγάλα χρωματισμενα παλουκια και αλλα οργανα βασανισμού που τα στησανε άλλα στη Σκάλα της Μεσσηνιας και άλλα στην Παλουκόραχη της Τριφυλιας ανάμεσα Αητο και Αρτίκι..

Ακολούθησε ανελέητο κυνηγητό των επαναστατημένων Μωραϊτών – κυνηγημένος γεννήθηκε τότε ο ίδιος ο Θ.Κολοκοτρώνης.
Οι Αρβανίτες που κατέφθασαν για βοήθεια στους Οθωμανούς δεν άφησαν λίθον επί λίθου, από την Αιγιαλεία ως τα σύνορα της Μάνης.

Η 23η Σεπτεμβρίου είναι ημέρα γιορτής για Όλους τους Έλληνες Πατριώτες!

Ο Θ.Κολοκοτρώνης στην Κω
Ο Θ.Κολοκοτρώνης στην Κω

«23 Σεπτεμβρίου έτους 1821»
Ο Κολοκοτρώνης Απελευθερώνει την Τρίπολη από τους οθωμανούς κατακτητές και δίνει νέα πνοή στον Αγώνα τους Έθνους μας!

Στην πολιορκία από τους Έλληνες πήρε μέρος ο ανθός της επανάστασης. Κολοκοτρώνης, Νικηταράς, Μπουμπουλίνα, Κεφάλας, Μαυρομιχάλης, Γιατράκος, Αναγνωσταράς, Λόντος.

Η 23η Σεπτεμβρίου είναι ημέρα γιορτής για Όλους τους Έλληνες Πατριώτες!
Η Ηρωική Απελευθέρωση απο από τους Έλληνες, της περήφανης καρδιάς του Μωριά γιορτάζεται με δοξολογία και παρελάσεις.
Ο αέρας δονείται από την ευγνωμοσύνη και την αγάπη προς τους Αθάνατους Έλληνες- Ήρωες προγόνους!

Ζήτω το Έθνος Μας – Τιμή στους Ήρωές μας!

» Ο Πολιτικός βίος & η Ανάγκη Κάθαρσης «

Ο πολιτικός βίος έχει ανάγκη, το Λαϊκό αίσθημα προσδοκά, το Έθνος μας Απαιτεί Κάθαρση!

Η ποινική ατιμωρησία οδηγεί στην δραστηριοποίηση, εμφάνιση ή επανεμφάνιση – όπως ο εγκληματίας επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος – των καταχραστών / κακοδιαχειριστών του δημοσίου πλούτου.
Αποτέλεσμα δυσμενείς συνέπειες, πάντα εις βάρος των πολιτών – τις βιώνουμε – που αδυνατούν ηθικά ή υλικά να υπερασπιστούν τα κεκτημένα τους.
Το «ψάρι μύριζε πάντα από το κεφάλι», όμως και το κορμί συνηγορούσε το κεφάλι να είναι έξω από το νερό, εθισμένο και αυτό στην μυρωδιά του.
Καμία δημόσια συγνώμη δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις απώλειες ή να εξιλεάσει τους θύτες. Η ανάληψη πολιτικών ευθυνών, Αν ή Όταν γίνεται, Μόνο Υποκρισία είναι, μέγιστου βαθμού…
Η ό,ποια καθυστέρηση στην απόδοση ευθυνών, μόνο ένδειξη συνέργειας μπορεί να υποκρύπτει, εκτός από μωρές δικαιολογίες συναισθηματικής (!) φύσης.

Ο πολιτικός βίος έχει ανάγκη, το Λαϊκό αίσθημα προσδοκά, το Έθνος μας Απαιτεί Κάθαρση!

Αυτή θα υλοποιηθεί, μόνο ρίχνοντας άπλετο φως στις υποθέσεις, αποκαλύπτοντας γεγονότα, κόβοντας γόρδιους δεσμούς, καυτηριάζοντας Λερναία κεφάλια μέχρι την Απόδοση Δικαιοσύνης.

Τιμωρία, με ποινές χωρίς αναστολές ή χρηματικές εξαγορές, παραδειγματική των Ενόχων.

Δημ,Κ.Καραματζιάνης
Καθηγητής Φυσικής-Πληροφορικής
Πρόεδρος Εν Κω Πελοποννησίων

Μήνυμα στους μαθητές, τους έφηβους αγωνιστές της ζωής.

Παιδιά μου,
ολοκληρώσατε έναν ακόμη κύκλο μαθησιακής διαδικασίας που το εκπαιδευτικό σύστημα προστάζει, επιτυγχάνοντας άλλοι λίγο άλλοι πολύ, τους στόχους που είχατε θέσει.

Η διαδικασία της απόκτησης της γνώσης είναι συνεχής, «Γηράσκω δ’ αιεί πολλά διδασκόμενος», ( Γερνάω=μεγαλώνω, μαθαίνοντας ολοένα πολλά…), όπως έλεγε και ο Σόλωνας, ο περίφημος νομοθέτης των προγόνων μας και ένας από τους επτά (7) σοφούς της αρχαιότητας και το απέδειξε ο 84χρονος από την Κρήτη.

Ωστόσο κάθε κύκλος που κλείνει, ανοίγει έναν άλλον. Ετσι κάθε φορά να θέτετε νέους στόχους, αφουγκραζόμενοι γύρω σας και βλέποντας βαθιά μέσα σας.

Η αξία του κάθ’ ενός σας δεν μετριέται με τα πτυχία και τις κόσμιες επιτυχίες, της πεπερασμένης μας ζωής,
αλλά πηγάζει και είναι από μέσα του.
Αυτό το «μέσα», οφείλετε πρώτα από όλα να κάνετε καλύτερο και να το εξωτερικεύσετε, εξελίσσοντάς το με την πιστοποίηση των γνώσεων και των δεξιοτήτων σας.

Η Ιθάκη του κάθένα σας, ξεκινά και τελειώνει μέσα σας, όλα τα άλλα είναι ταξίδι, άλλοτε περισσότερο ή λιγότερο εύκολο. Μην ξεχνάτε ότι στο ταξίδι αυτό, χάρτης σας, και πυξίδα σας, να είναι οι αρχές που μας εμφύσησαν οι πρόγονοί μας και ανέδειξαν, διατήρησαν και έκαναν ζηλευτό αυτόν τον τόπο, σ’ όσους σήμερα τον επιβουλεύονται και συννεφιάζουν το μέλλον σας.

Σταθείτε δυνατοί, όρθιοι, χαράξτε πορεία, αγωνισθείτε και να θυμόσαστε οτι γεννηθήκατε και μεγαλώσατε σε
ευλογημένα χώματα, που οι πρόγονοί σας θυσιάστηκαν για να τα χαρείτε!

Μην τα χαρίσετε σε κανέναν, γιατί το μέλλον σας το χτίζετε μόνοι σας με τις επιλογές σας.
Ένα μεγάλο Μπράβο για την έως τώρα πορεία σας, ευχές για υγεία, και καλή δύναμη για την συνέχεια….

Δημ,Κ.Καραματζιάνης
Καθηγητής Φυσικής-Πληροφορικής
Πρόεδρος Εν Κω Πελοποννησίων

Κολοκοτρώνης – Ομιλία στους Νέους 1838

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright © 2018 Σύλλογος Εν Κω Πελοποννησίων «Θεοδ.Κολοκοτρώνης», All rights reserved.
Αυτό είναι ενημερωτικό email γιατί είστε στη λίστα μελών του Συλλόγου μας.

Our mailing address is:

Σύλλογος Εν Κω Πελοποννησίων «Θεοδ.Κολοκοτρώνης»

25 Μαρτιου

ΚωςΔωδεκάνησα 85300

Greece

Add us to your address book

 

Το Νέο Λογότυπο Της Δημοτικής Αρχής, Η Διαχρονικότητα Του Αριστοφάνη Και Το Εκλιπών Μηδενικό (0)!

Διαχρονικής Αισθητικής Αναγνωρίσιμο Λογότυπο της Κω
Διαχρονικής Αισθητικής Αναγνωρίσιμο Λογότυπο της Κω

Το Νέο Λογότυπο Της Δημοτικής Αρχής, Η Διαχρονικότητα Του Αριστοφάνη Και Το Εκλιπών Μηδενικό (0)!

Αδελφοί συμπατριώτες και Συνδημότες (αφού μιλάμε για Αριστοφάνη), σαν να είναι σήμερα με την διαφορά κάποιων «μηδενικών» στα «νούμερα», μέρος 2.400 χρόνων

Αριστοφάνης - Γιά γέλια ή για κλάματα
Αριστοφάνης – Γιά γέλια ή για κλάματα

Ελληνικής ιστορίας που επαναλαμβάνεται, ας ελπίσουμε μέχρι τέλους. Ο σύγχρονος τρόπος διακυβέρνησης, με χρήση των ψήφων της πλειοψηφίας, αδιαφορώντας για την άλλη άποψη, μόνο φασιστικές τακτικές φέρνουν στην μνήμη, σαν την «τυραννία των τριάκοντα» επί Αριστοφάνη.

Κύριο χαρακτηριστικό της, ο πλουτισμός ολίγων πολιτών του Δήμου ( 30, ή 300, ή 3000, στο εκλιπών μηδενικό (0) είναι η διαφορά τού τότε, αλλά και τού σήμερα). Η διαφορά εντοπίζεται σε τοπικό ή σε κυβερνητικό επίπεδο ανάλογα, δυστυχώς διαχρονικά

αναδρομώντας).

Επίσης χαρακτηριστική ήταν η ρατσιστική συμπεριφορά προς τους δημότες, βίαια άλλοτε στερώντας τους γη, εργασία, δικαιώματα, και δίνοντας τα σε αλλόφερτους σφετεριστές.

Η αντίσταση των δημοτών «μέσω της εκκλησίας του Δήμου» ( σύγχρονες εκλογές), αναπόφευκτα και μοιραία οδήγησε και οδηγεί πάντα σε συγκρούσεις «φατριών». Οι «’Αρχοντες», αμυνόμενοι, έθεταν σε δίωξη και δυσφημισμό πολίτες, που όπως ερμήνευσε και ο Αριστοτέλης, «…στην προσπάθειά τους να γίνουν αρεστοί στους πολίτες, επειδή δήθεν αγωνίζονταν για το καλό της πόλης.»

Η ανάληψη της εξουσίας από μεταμφιεσμένους ετερόφυλλους, σαν τον Πραξαγόρα ( πράξε το αγόρι, κάνε το αρσενικό δηλαδή) , στην σάτιρα του Αριστοφάνη, δείχνει το ευπαθές της διαδικασίας και την δύναμη της δημαγωγίας.
Ποια είναι  η διαφορά τού τότε από το σήμερα;
Η βασικότερη: «οι εκκλησιάζουσες» πήραν το χρίσμα για να εφαρμόσουν την πολιτική που είχαν υποσχεθεί.
Οι σημερινοί άρχοντες Δεν τηρούν τις υποσχέσεις που είχαν δώσει προεκλογικά. Οι πράξεις τους Δεν Εχουν την έγκριση των πολιτών να πράττουν. Συνεπώς δεν νομιμοποιούνται ηθικά, ούτε συνειδησιακά και δεν δεσμεύουν τους πολίτες για το αποτέλεσμα.

Σε εθνικό επίπεδο, παράδειγμα η κατάπτυστη «Συμφωνία των Πρεσπών» – το χείριστο δείγμα δημοκρατικής απιστίας, η πλέον ρατσιστική συμπεριφορά προς τους Έλληνες πολίτες.
Σε τοπικό επίπεδο, παράδειγμα η αλλαγή των εμβλημάτων του Δήμου – του συνόλου των Πολιτών δηλαδή –  είτε με την μορφή «αποκριάτικου» λαβάρου ή με την μορφή «σύγχρονου, καλαίσθητου, και δυνατού επικοινωνιακά» τουριστικο-λογότυπου. Για να είμαστε ειλικρινείς όσον αφορά το λογότυπο, συγχαρητήρια στην προσέγγιση τού πολλά υποσχόμενου Κώου νέου μας, τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά το λογότυπο τα έχει, αλλά για τουριστικο-μαγαζο ή επιχείρηση webtravel και όχι για ένα Δήμο με Ιστορία χιλιετιών και 3ο τουριστικό προορισμό.
Αλίμονο, πότε θα γίνει Πρώτος;.
Οι γείτονες Τούρκοι , από τα παράλια της Ιωνίας μας απέναντι, εδώ και χρόνια, προσπαθούν να καπηλευθούν την ιστορία του Ασκληπιού, και του Ιπποκράτη, στήνοντας αγάλματα πιστά αντίγραφα των αρχαίων μας. Αγάλματα που κοσμούν τα μουσεία μας , είναι οι θησαυροί μας ή κληρονομία στην  επόμενη γενιά μας, το κύριο έσοδο του ΑΕΠ της οικονομίας μας. Αγάλματα που  – για την τωρινή δημοτική αρχή της Αλλαγής – θεωρούνται ξεπερασμένης «ταξιδεμένης» σε άλλους καιρούς αισθητικής. Μακάρι να μπορούσαμε να «ψηλώσουμε» τόσο, να την καμαρώσουμε σαν τα drone!
Για την προηγούμενη δημοτική αρχή, μάλλον τους κούρασε η σημαία ή έμειναν στα Οράματα ή ίσως δεν πρόλαβαν.

Το λυπηρό είναι ότι κανείς τους δεν έσκυψε να ακούσει τον μεροκαματιάρη πολίτη, να του δώσει αξία στην ψήφο του, και ανάσα στην καθημερινότητά του. Όταν το έκανε έμενε 20 χρόνια στην εξουσία τού Δήμου. Όταν παράκουγε, τον έτρωγαν τα καπηλειά.
Η μάστιγα – κοινώς ομολογουμένη από όλους – των All inclusive, συνεχίζει την πορεία της με κατασκευή νέων μονάδων και – διαβάστε θράσος – με μετόχους την Goldman Sucks!
Ο Ενας Μεγάλος Ήρωας– έχουμε ένα από τα 5 αγάλματά του με άνω των 100.000 επισκεπτών την τελευταία 3ετία, , ο Θεόδωρος Κ. Κολοκοτρώνης έλεγε:
« Μοχθήστε για Το Κοινό καλό και αυτό θα φέρει το καλό όλων μας και μέσα από αυτό θα είμαστε και ο καθένας ωφελημένος» .

Όταν το καταλάβουμε αυτό ΣυνΔημότες μου, τότε και Μόνο Τότε θα έρθει η Ανάπτυξη σε αυτόν τον Ευλογημένο Τόπο.
Εως τότε καλή συνέχεια και δύναμη σ’ ολους σας!

 

Δημ.Κ.Καραματζιάνης

Καθηγητής Φυσικής – Πληροφορικής
Πρόεδρος Εν Κω Πελοποννησίων

Brotherhood οf τhe Nations ή Brotherhood οf Wolfs :Η μετεξέλιξη του Φασιστό-Ρατσισμού.

Διαβάζοντας στον τίτλο της χθεσινής εκδήλωσης στο χάν(ε)ι τη λέξηBrotherhood, που σημαίνει Αδελφότητα, και παρατηρώντας προσεκτικά χαρακτηριστικά έργα ορισμένων εκ των εξαίρετων εκ των 50 καλλιτεχνών, συνειρμικά η α-λήθεια (= μη λήθη), μού έφερε το αιματοβαμμένο ολοκαύτωμα των Αδελφών μας στην Σμύρνη το 1922 στα των Κώων πατρώα παράλια της Ιωνίας.

Συνεχίζοντας την περιήγησή μου στους πίνακες, τα έργα με τα πρόσωπα των Αγίων της Ορθοδοξίας, θυμήθηκα τους Τουρκοκρήτες, μπουρμαλάρ ή μπουρμάδες ή ξεκουκούλωτοι (επειδή δεν φορούσαν κάλυμμα στην κεφαλή), ή μουρτάδες (δηλ. γυρισμένοι και εξωμότες), Χριστιανοί Κρητικοί που εξισλαμίσθηκαν μαζικά σε διάφορες περιόδους, προκειμένου να αποφύγουν τον κεφαλικό φόρο των απίστων (jizya), καλούμενοι και ισλαμοχριστιανοί, ψευδότουρκοι, λινοβάμβακοι, τουρκορωμηοί, κρυφοί, κρυπτοχριστιανοί και προπάντων Έλληνες.

Δεν μπόρεσα να μην θυμηθώ και το Μαύρο ’97 (πόλεμος μεταξύ τηςΟθωμανικής Αυτοκρατορίας και τουΒασιλείου της Ελλάδαςτο 1897 ) που τους ανάγκασε να γίνουν πρόσφυγες και να έχουμε απ’ αυτούς και τα Αδέλφια μας στην Κω.

Δεν μπόρεσα να μην θυμηθώ το 2015, το ανελέητο απάνθρωπο κυνήγι εκμετάλλευσης των Σύριων προσφύγων και άλλων λαθρομεταναστών μουσουλμάνων που η «Αδελφότητα των Εθνών» τους έπνιγε βίαια στην θάλασσά του Αιγαίου μας.

Δεν μπόρεσα να μην θυμηθώ το 2016, τέτοια εποχή, τις αθρόες συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, απολύσεις και φυλακισμούς τωνυπόπτων «Γκιουλενιστών».οπαδών της αντιπολίτευσης του Φετχουλλάχ Γκιουλέν και το κλείσιμο εκατοντάδων σχολείων πανεπιστημίων και σχολών.

Δεν μπόρεσα να μην θυμηθώ το 2017, την τούρκικη πυραυλάκατο με τον Χουλουκί Ακάρ να δρα ευθαρσώς παρανομώντας διεθνώς, συνεχίζοντας τις Αλυτρωτικές βλέψεις των γειτόνων της «Αδελφότητας των Εθνών».

Δεν μπόρεσα να μην θυμηθώ το 2018 τον εμβολισμό της κανονιοφόρου «Νικηφόρος» τουΠολεμικού μας Ναυτικού, που με τους χειρισμούς της τοπικής Διοίκησης του Ναυστάθμου της Κω, έληξε αναίμακτα και πλήθος άλλων αλυτρωτικών ενεργειών με θυσίες από μεριάς μας, όπως τους τρεις Ήρωες πιλότους μας στα Ιμια το 1996.

Η έκθεση στο Χάνι της «Αδελφότητας των Εθνών» καλώς έγινε!

Να μας θυμίζει ότι οι κάτοικοι στα παράλια της Μικράς Ασίας ήταν γενιάς εξισλαμισμένων Ελλήνων, με κοινά τραγούδια, λέξεις, γλυκά και εδέσματα και δεσμοί αίματος, που 2500 χρόνιας ιστορίας το μαρτυρούν παντού, και δεν τα σβήνουν 800 χρόνια παρουσίας του Κεμαλικού πολυεθνικού συνοθηλεύματος.

Η έκθεση στο Χάνι της «Αδελφότητας των Εθνών» ή μήπως «Αδελφότητας των Λύκων», καλώς…. έγινε Αδέλφια!

Η προέλαση των Οθωμανών και οι βίαιοι εξισλαμισμοί

Ο ρόλος των γενίτσαρων στον εξισλαμισμό – Η προέλαση των Οθωμανών και οι βίαιοι εξισλαμισμοί

Νικόλαος Θ. Κόκκας – Εκπαιδευτικός |

Τον τελευταίο καιρό επιχειρείται η τηλεοπτική παραποίηση της ελληνικής ιστορίας με εξωραϊσμό των Τούρκων κατακτητών και απαλοιφή των γεγονότων εκείνων που σχετίζονται με τη βία των Οθωμανών απέναντι στους χριστιανικούς πληθυσμούς. Οι απόπειρες εξωραϊσμού της τουρκοκρατίας και μετανεωτερικής αποδόμησης της επανάστασης των Ελλήνων ραγιάδων εναντίον των Οθωμανών απορρίπτονται τόσο από τη σοβαρή ιστορική επιστήμη όσο και από τη συνείδηση των Ελλήνων, εφόσον η εθνική ιστορική μνήμη παραμένει ζωντανή. Εξάλλου, οι θεωρίες αυτές δεν είναι καθόλου σύγχρονες προσεγγίσεις της ιστορικής διαδρομής της Ελλάδας, όπως προσπαθούν να τις παρουσιάσουν ορισμένοι νεόκοποι τηλε-«ιστορικοί».
Η παραποίηση της ελληνικής ιστορίας
Ήδη από το 1924 ο Γιάννης Κορδάτος (1891-1961) με το βιβλίο του «Η κοινωνική σημασία της ελληνικής επαναστάσεως του 1821» είχε υποστηρίξει ότι ο αγώνας των Ελλήνων του 1821 ήταν ταξικός και όχι εθνικοαπελευθερωτικός. Ο ισχυρισμός αυτός καταρρίπτεται από αδιαμφισβήτητα ιστορικά στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία το υπόδουλο έθνος βασανίστηκε από τους Οθωμανούς κατακτητές και συσπειρώθηκε για να αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό, εμπνεόμενο από τη χριστιανική του πίστη, τη ζωντανή του γλώσσα και τη συνείδηση της ελληνικότητας, όπως αυτή διατηρήθηκε αλώβητη μέσα στους αιώνες.

Η Οθωμανική κατοχή ήταν για τους χριστιανούς μια περίοδος σκοτεινή και βασανιστική, αλλά παράλληλα και μία ευκαιρία ανασυγκρότησης του ελληνισμού. Μία από τις πιο ζοφερές πτυχές των χρόνων της Τουρκοκρατίας αποτελεί ο βίαιος εξισλαμισμός των χριστιανικών πληθυσμών. Οι χιλιάδες χριστιανοί νεομάρτυρες σε όλες τις άκρες της ελληνικής γης απέδειξαν με τη μαρτυρική θυσία τους ότι οι έλληνες αντιστέκονταν με κάθε τρόπο στο βίαιο εξισλαμισμό τους. Κορυφαίες στιγμές του μαρτυρίου των χριστιανών ήταν ο θεσμός των γενίτσαρων και το παιδομάζωμα.


Η προέλαση των Οθωμανών και οι βίαιοι εξισλαμισμοί
Η προέλαση των Τούρκων στη Θράκη, τη Μακεδονία, τη Ρούμελη και το Μοριά βάφτηκε με το αίμα χιλιάδων χριστιανών. Μετά το 1371 άτακτοι γαζήδες, προχωρούν προς τα δυτικά, περνούν τον Στρυμόνα και διασπείρονται στην Κεντρική Μακεδονία λεηλατώντας και καίγοντας. Μετά το 1385, επί Μουράτ Α’, και αργότερα επί Βαγιαζίτ Α’, πλήθος Γιουρούκων εγκαταστάθηκαν κυρίως σε ορεινά μέρη, στα βόρεια της λίμνης του Λαγκαδά ως τις Σέρρες, τη Δράμα και την Καβάλα. Ενδεικτική της καταπίεσης που δέχτηκαν οι χριστιανοί είναι η περίπτωση των κατοίκων των Μογλενών, οι οποίοι πιεζόμενοι από τους Γιουρούκους του Γαζή Εβρενός, απελπισμένοι δέχτηκαν την μουσουλμανική θρησκεία.
Η τρομοκρατία των Τούρκων ήταν ασφυκτική. Ο παπα-Συνοδινός από τις Σέρρες περιγράφει στο χρονικό του μεταξύ 1598 -1642 τους εκβιασμούς των Τούρκων σε βάρος των χριστιανών, που απέβλεπαν στην καταλήστευση ή στην εξόντωση ή και στον εξισλαμισμό τους. Αναφέρει χαρακτηριστικά την τραγική θυσία του σκευοφύλακα Μανόλη Μποσταντζόγλου: «…και είχαν δεμένα τα χέρια του, και αυτός· «μη με δένετε και εγώ μονάχος σεβαίνω εις την φλόγα» και έτζι αυτοθελήτως επήδησεν εις την φλόγα. Και τόσον έβαλαν περισσά ξύλα και κλιματσίδες και έστεκαν όλοι οι Τούρκοι τρογύρου, έως ου εκάηκεν όλος και δεν απόμεινεν ουδέ κόκκαλον από αυτόν. Και μετά ταύτα ήλθεν μέγας ανεμοστρόβιλος και εσκόρπισεν όλην την στάκτην και δεν έμεινεν τίποτες…»
Οι μαρτυρίες για τους διωγμούς των χριστιανών από τους Τούρκους είναι αναρίθμητες. Στα μέσα του 17ου αιώνος ο Γάλλος Ιησουίτης Ρισάρ καταγράφει τις εντυπώσεις του από την υπόδουλη Ελλάδα: «Να σκεφθεί κανείς ότι ουδέποτε από την εποχή του Νέρωνος, του Δομητιανού και του Διοκλητιανού έχει υποστεί ο Χριστιανισμός διωγμούς σκληρότερους από αυτούς που αντιμετωπίζει σήμερα η ανατολική Εκκλησία…». Παρόμοια, τον 17ο αιώνα ο Μουσουλμάνος περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή περιγράφει βίαιους εξισλαμισμούς και παιδομάζωμα στη Βέροια, στην Έδεσα και σε άλλες πόλεις.
Πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι, πέρα από την άσκηση άμεσης βίας, σε πολλές περιπτώσεις ο εξισλαμισμός επιβλήθηκε επίσης μέσω των δυσβάσταχτων φόρων (το γνωστό χαράτσι) που ήταν αναγκασμένοι να πληρώνουν οι υπόδουλοι και της δεινής κοινωνικής θέσης στην οποία βρίσκονταν.


Ο στρατός των γενίτσαρων
Ο βίαιος εξισλαμισμός των χριστιανών ξεκινούσε από μικρή ηλικία. Στην περίπτωση των γενίτσαρων, τα όρια ηλικίας των αγοριών, όπως καταγράφονται σε διαφορετικές πηγές, εμφανίζουν σημαντικές αποκλίσεις, ενώ αναφέρεται ως κατώτατη ηλικία αυτή των οκτώ ετών και ως ανώτατη των είκοσι. Μεταγενέστερα οθωμανικά έγγραφα, του 17ου αιώνα, συγκεκριμενοποιούν τα όρια μεταξύ 15-20 ετών.
Το νέο στρατιωτικό σώμα (Yeni Çeri=νέος στρατός) δημιουργήθηκε από εφήβους χριστιανούς αιχμαλώτους και απετέλεσε μεγάλη μάστιγα για τους χριστιανικούς πληθυσμούς. Οι στρατολογούμενοι ονομάζονταν ατζέμ ογλάν (άπειροι νέοι). Το στρατιωτικό σώμα των γενίτσαρων ιδρύθηκε από το σουλτάνο Ορχάν (1327-1360). Στην αρχή στα επίλεκτα εκείνα σώματα κατατάσσονταν μόνο παιδιά αιχμαλώτων χριστιανών που τα εξισλάμιζαν. Οι γονείς των υποψήφιων γενίτσαρων απειλούνταν με θάνατο εάν αρνούνταν να παραδώσουν τα παιδιά τους. Το φιρμάνι που εκδόθηκε το 1601 από το σουλτάνο Μεχμέτ Γ’ όριζε χαρακτηριστικά: «Όταν τις εκ των απίστων γονέων ή άλλος αντιστή εις την παράδοσιν του γενιτσάρου υιού του, θα απαγχονίζεται ευθύς εις το ανώφλιον της θύρας του, του αίματός του θεωρουμένου άνευ αξίας».
Οι γενίτσαροι αποκόπτονταν εντελώς από τους γονείς τους, ενώ δε μπορούσαν να δημιουργήσουν δική τους οικογένεια, εφόσον ο γάμος ήταν απαγορευμένος σ’ αυτούς. Μοναδικό τους σπίτι ήταν ο στρατώνας, μοναδικό τους επάγγελμα, τα όπλα.
Ο βυζαντινός ιστορικός Λαόνικος Χαλκοκονδύλης (Αποδείξεις Ιστοριών 10, εκδ. Βόννης 1843, σελ. 228), αναφερόμενος στη σύλληψη των Χριστιανών αιχμαλώτων, στον εκτουρκισμό και εξισλαμισμό τους, καθώς και στην κατάταξή τους στο σώμα των γενιτσάρων κατά τη χρονική περίοδο 1421-1423, λέει τα ακόλουθα:
«… παίδας λαβών αιχμαλώτους όσους αν τύχη ανδραποδισάμενος κατατίθεται ες την Ασίαν παρά τοις Τούρκοις, ώστε την φωνήν εκμαθείν ένα έκαστον. Και επί δύο ή και τρία έτη διαγενόμενοι την τε γλώτταν εκμανθάνουσι, και συνιέντες της φωνής, όσα αν δυνηθώσιν, αύθις συλλέγει αφ’ ων κατέθετο ες δισχιλίους και πλείους τούτων. Άγει δ’ αυτούς ξύμπαντας ες την Καλλίπολιν, και καθίστησιν αυτούς ες τα πλοία, ναυτίζεσθαί τε και διαπορθμεύειν ες την Ασίαν από της Ευρώπης …».
Η στρατιωτική δύναμη του σώματος των γενιτσάρων δεν ήταν πάντοτε ίδια. Στην αρχή αποτελούνταν μόνο από χίλιους άνδρες και αποτελούσε τη σωματοφυλακή των σουλτάνων. Αργότερα η δύναμη αυξήθηκε σημαντικά. Στα χρόνια του Μουράτ Β’ (1421-1451) ήταν 13.000 περίπου, επί Μουράτ Γ’ (1573-1595) ήταν 48.000, επί Μουσταφά Β’ (1695-1702) ήταν 70.000, επί Αχμέτ Γ’ (1702-1730) έφτασε τις 80.000, επί Σελήμ Γ’ (1789-1807) τις 110.000. Λίγο πριν καταργηθεί από το σουλτάνο Μαχμούτ Β’ το 1826, το σώμα τον γενίτσαρων ανέρχονταν σε 140.000 στρατιώτες.
Στα Βαλκάνια και ειδικότερα στην περιοχή της Φιλιππούπολης πολλοί στρατολογημένοι γενίτσαροι προέρχονταν από την αίρεση των Βογομίλων. Οι Βογόμιλοι ήταν Παυλικιανοί αιρετικοί που εμφανίζονται ως ιδιαίτερα δεκτικοί στην αφομοίωσή τους από το Ισλάμ, εφόσον είχαν αποστασιοποιηθεί από τον ορθόδοξο χριστιανισμό. Μετά την κατάληψη της Καλλίπολης (1354) οι μπεκτασήδες που εγκαταστάθηκαν στα βαλκανικά εδάφη συνετέλεσαν στον εξισλαμισμό των Βογομίλων.


Οργάνωση των γενίτσαρων
Ως προς την οργάνωση των γενιτσαρικών σωμάτων, το (πρώτο) σώμα ήταν των νεοσυλλέκτων, το λεγόμενο «Ατζαμί οτζαγί», όπου μετά την κατ΄ άτομο ορκωμοσία εισέρχονταν στο τάγμα των Γενιτσάρων, το λεγόμενο «Γενίτσερι οτζαγί», που αποτελούνταν αρχικά από 1000 Γενίτσαρους. Ήταν οργανωμένοι σε 10 λόχους (μπελούκ), που καθένας περιελάμβανε 100 Γενίτσαρους. Διοικητής του κάθε λόχου ήταν ο γιαγάμπαση (διοικητής πεζικού). Κάθε λόχος επιτελούσε ειδική εργασία που λεγόταν «ορτά» ή «τζεμαάτ». Πολύ σύντομα οι λόχοι ορτάδων αυξήθηκαν ραγδαία. Παράλληλα υπήρχε και άλλη στρατιωτική οργάνωση, η λεγόμενη «Σεκμπάν Μπουλουκλερί», με 34 λόχους πεζικού και ένα λόχο ιππικού. Τελικά με την αύξηση του αριθμού των Γενιτσάρων δημιουργήθηκε ακόμη μία στρατιωτική δύναμη, που ονομάζονταν «Αγά Μπουλουκλερί», με συνολική δύναμη 62 λόχων.
Ο γενικός διοικητής όλων των μονάδων των Γενιτσάρων ήταν υπεύθυνος για τη στρατολόγηση των «ατζαμί ογλάν», την εκπαίδευσή τους, τη συνεχή εκπαίδευση όλων των ταγμάτων, την ασφάλειά κατά τις μετακινήσεις τους, τη στρατιωτική τακτική, καθώς και για όλα τα θέματα διοικητικής μέριμνας, (τροφοδοσίας, διανομής λαφύρων, πληρωμών κ.λπ).


Το παιδομάζωμα
Οι πηγές του 16ου και 17ου αιώνα μας δίνουν σημαντικές πληροφορίες για το παιδομάζωμα (devşirme), ένα θεσμό που αποσκοπούσε στην εξυπηρέτηση των στρατιωτικών αναγκών του οθωμανικού κράτους, είχε ως συνέπεια τον εξισλαμισμό των νέων που στρατολογούνταν.
Μετά τη βασιλεία του Μουράτ (1360-1383) εφαρμόστηκε το παιδομάζωμα, δηλαδή η βίαιη αρπαγή των αρσενικών παιδιών από τις οικογένειες των χριστιανών υπηκόων (ραγιάδων) των ευρωπαϊκών μόνο επαρχιών. Το παιδομάζωμα συστηματοποιήθηκε από τους σουλτάνους Σελίμ Α’ (1512-1520) και Σουλεϊμάν Α’ (1520-1566). Από τότε γίνονταν κάθε πέντε χρόνια και ύστερα κάθε διετία, μερικές φορές και κάθε χρόνο ανάλογα με τις στρατιωτικές ανάγκες, στη βάση τακτικών ληξιαρχικών καταλόγων που συντάσσονταν από τους δημογέροντες των χριστιανικών κοινοτήτων. Το 15ο αιώνα εξαιρέθηκαν από το παιδομάζωμα οι Εβραίοι και οι Αρμένιοι, ενώ οι Ορθόδοξοι χριστιανοί ήταν αυτοί που πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος. Από τους χριστιανούς απαλλάσσονταν μόνο οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης και της Ρόδου.
Κάθε φορά που διατάσσονταν παιδομάζωμα, γενίτσαροι βαθμούχοι, οι λεγόμενοι τουρνατζήμπασοι πήγαιναν στις χριστιανικές κοινότητες και διάλεγαν το 1/5 των παιδιών ηλικίας 6-10 ετών, τα πιο υγιή και εύρωστα. Τα παιδιά αυτά εξισλαμίζονταν, ενώ τα ωραιότερα και ευφυέστερα από αυτά δίνονταν στη σουλτανική αυλή, όπου βαθμηδόν πολλοί από αυτούς έφταναν σε ανώτατα κρατικά αξιώματα. Οι υπόλοιποι προορίζονταν για το στρατό και το στόλο, όπου αποτελούσαν την τάξη των ατζαμί-ογλάν. Τους ανέθρεφαν σε ειδικούς στρατώνες, όπου διδάσκονταν τη θρησκεία του Μωάμεθ, ασκούνταν στη σκληραγωγία και την αυστηρή πειθαρχία.
Η συντριβή των συγγενών των θυμάτων του παιδομαζώματος ήταν ανείπωτη. Αυτό καταγράφεται με τρόπο τραγικό στο ακόλουθο δημοτικό τραγούδι της Ηπείρου:
Ανάθεμά σε, βασιλιά, και τρις ανάθεμά σε,
με το κακό οπόκαμες, και το κακό που κάνεις.
Στέλνεις, δένεις τους γέροντας, τους πρώτους τους παπάδες
να μάσης παιδομάζωμα, να κάμης γενιτσάρους.
Κλαίν’ οι γοναίοι τα παιδιά, κ’ οι αδελφές τ’ αδέλφια,
κλαίγω κ’ εγώ και καίγομαι και όσο θα ζω θα κλαίγω.
Πέρσι πήραν τον γιόκα μου, φέτο τον αδελφό μου.
Σύμφωνα με τουρκική πηγή του τέλος του 16ου αιώνα, 200.000 παιδιά χριστιανών ήταν ήδη θύματα του παιδομαζώματος, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτά οι αιχμάλωτοι πολέμου.
Βέβαια, σε πολλές περιπτώσεις οι εξισλαμισμοί ήταν επιφανειακοί, ενώ πολλοί παρέμεναν κρυπτοχριστιανοί. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση των χριστιανών στη Νίκαια της Βιθυνίας, οι οποίοι, μετά την άλωσή της το 1331, ασπάστηκαν εξωτερικά το μωαμεθανισμό ενώ κρυφά τελούσαν τα χριστιανικά τους καθήκοντα. Πολλοί ατζέμ ογλάν και γενίτσαροι διαφύλαξαν στη μνήμη τους την καταγωγή και τη χριστιανική τους συνείδηση. Το 1491 ο Ιανός Λάσκαρης σημειώνει ότι μεταξύ των γενίτσαρων της Κωνσταντινούπολης υπήρχαν πολλοί που διατηρούσαν ισχυρή ανάμνηση της προέλευσής τους και ευνοούσαν τους πρώην ομόθρησκούς τους.
Κρυπτοχριστιανούς συναντάμε σε όλη τη Μικρά Ασία, την Καππαδοκία, τον Πόντο, αλλά και στην περίπτωση των Πομάκων της Θράκης, πολλοί από τους οποίους διατήρησαν τα ιερά σύμβολα της χριστιανικής πίστης τους (σταυρούς, άμφια, δισκοπότηρα, εικόνες) σε κρυμμένα σεντούκια, ενώ συνέχισαν τις χριστιανικές τους παραδόσεις (σταύρωμα του ψωμιού, εορτασμός του Αγίου Γεωργίου κ.λπ). Όπως σημειώνει ο ιστορικός Απόστολος Βακαλόπουλος: «Ο κρυπτοχριστιανισμός, η ψυχρή αυτή για τον καθένα μας λέξη, αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο δράμα, μια σκληρή ολοζώντανη πραγματικότητα ως τα τελευταία χρόνια. Την θυμούνται ακόμη και έχουν να διηγηθούν πολλές και συγκινητικές ιστορίες οι Έλληνες ιδίως πρόσφυγες από την Μ. Ασία».


Χριστιανοί νεομάρτυρες
Η άρνηση των χριστιανών να υποταχτούν στον Οθωμανό κατακτητή εκδηλώθηκε σε πάμπολλες περιπτώσεις με τις θυσίες των νεομαρτύρων. Όμως, τι εννοούμε με τον όρο «νεομάρτυρες»; Εννοούμε τους νεώτερους αγωνιστές της χριστιανικής πίστης που με τη θυσία τους έδωσαν μαρτυρία πίστης, υπέστησαν κάθε λογής «μαρτύρια» (θάνατο, βασανιστήρια, συχνά μάλιστα ιδιαιτέρως φρικιαστικά) στην προσπάθεια των διωκτών τους να τους κάνουν ν’ αλλάξουν πίστη.
Η εποχή της Τουρκοκρατίας για τον ελληνικό χώρο είναι γεμάτη νεομάρτυρες. Από το Δούναβη και τον Πόντο μέχρι την Κύπρο και την Παλαιστίνη, από την Άγκυρα μέχρι τη Ζάκυνθο, οι νεομάρτυρες βασανίστηκαν πρώτα με απίστευτη αγριότητα (για να αλλάξουν πίστη) και τελικά αποκεφαλίστηκαν ή απαγχονίστηκαν ή ανασκολοπίστηκαν («σουβλίστηκαν») ή γδάρθηκαν ζωντανοί ή κρεμάστηκαν στα τσιγκέλια (πάνω στα οποία τους έριχναν και τους άφηναν καρφωμένους μέρες, ώσπου να ξεψυχήσουν) ή κάηκαν ζωντανοί.
Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο βιβλίο του «Νέον Μαρτυρολόγιον», που εκδόθηκε το 1799 καταγράφει τα μαρτύρια 87 νεομαρτύρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που μαρτύρησαν από το 1330 έως το 1796.
Ανάμεσα στους εκατοντάδες νεομάρτυρες αναφέρουμε ενδεικτικά: τον άγιο Εφραίμ το μεγαλομάρτυρα στη Ν.Μάκρη Αττικής (+ 1426), τον άγιο Ιωάννη στο Ασπρόκαστρο (μαρτύρησε το 1492), τον Μιχαήλ Μαυρουδή από τα Άγραφα (+ 1544), τον όσιο Νικόδημο από τα Μετέωρα (+ 1551), τον οσιομάρτυρα Δαμιανό εξ Αγράφων (+ 1568), την αγία Φιλοθέη την Αθηναία (+ 1589), τον αρχιεπίσκοπο Φαναρίου Σεραφείμ (+ 1601), τον εθνομάρτυρα επίσκοπο Λαρίσης Διονύσιο το «Σκυλόσοφο» (+ 1611), το νεομάρτυρα Νικόλαο εκ Μετσόβου (+ 1617), το νεομάρτυρα Θεόφιλο που μαρτύρησε στη Χίο (+ 1635), τον άγιο Αναστάσιο από το Ναύπλιο (+ 1655), τον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Παρθένιο (μαρτύρησε το 1657), τον πατριάρχη Γαβριήλ Β’ (+ 1659), τον άγιο Σταμάτιο από τον Άγιο Γεώργιο Βόλου (+ 1680), τον άγιο Ηλία Αρντούνη στην Καλαμάτα (+ 1686), τον άγιο Ρωμανό το μοναχό (+ 1694), το νεομάρτυρα Κυπριανό, που μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη (+ 1679), τον άγιο Αθανάσιο στη Σμύρνη (+ 1700), τον άγιο Νικήτα από τη Νίσυρο που μαρτύρησε στη Χίο (+ 1732), τον άγιο Αναστάσιο τον ιερέα (+ 1743), την αγία Κυράννα (+ 1751), τον άγιο Γεώργιο στην Πτολεμαΐδα (+ 1752), τον άγιο Νικόλαο το Νέο στη Χίο (+ 1754), την αγία Ακυλίνα στη Θεσσαλονίκη (+ 1764), τον άγιο Μιχαήλ Πακνανά, τον κηπουρό στην Αθήνα (+ 1771), το νεομάρτυρα Αθανάσιο τον Κουλακιώτη (+1774), τον άγιο Μύρωνα στο Ηράκλειο Κρήτης (+ 1793), τον άγιο Ζαχαρία στην Πάτρα (+1782), τον άγιο Δημήτριο στο Γαλατά της Κωνσταντινούπολης (+ 1784), το νεομάρτυρα Νικόλαο που μαρτύρησε στη Μαγνησία της Μ. Ασίας (+ 1796), τον άγιο Κωνσταντίνο τον «εξ Αγαρηνών» (+1819), τον άγιο Γεώργιο στα Ιωάννινα (+ 1838), και εκατοντάδες άλλους.
Οι σφαγές τόσων χριστιανών από τους Τούρκους πότισαν με αίμα τα ελληνικά χώματα και έθρεψαν το δέντρο της ελευθερίας που δε θα αργούσε να έρθει.


Εικόνα: Βασανιστήρια Χριστιανών από τους Τούρκους


Η αντίσταση του ελληνισμού
Ανάμεσα στους μάρτυρες της ελευθερίας του ελληνικού έθνους δεν πρέπει να παραλείψουμε να μνημονεύσουμε το μεγάλο διδάσκαλο του γένους και άγιο των σκλαβωμένων Ελλήνων, τον πατρο-Κοσμά τον Αιτωλό, που απαγχονίστηκε το 1779. Ήταν αυτός που κυριολεκτικά όργωσε ολόκληρη την Ελλάδα κτίζοντας σχολειά κι εκκλησιές και διδάσκοντας στους ραγιάδες τον αγώνα και την αντίσταση με τα παρακάτω λόγια:
«Το κορμί σας ας το καύσουν, ας το τηγανίσουν. Τα πράγματά σας ας τα πάρουν, μη σας μέλλει. Δώσατέ τα. Δεν είναι δικά σας. Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται. Αυτά τα δύο όλος ο κόσμος να πέσει δεν ημπορεί να σας τα πάρει, εκτός και τα δώσετε με το θέλημά σας. Αυτά τα δύο να τα φυλάττετε να μην τα χάσετε»..
Κλείνοντας, συνοψίζουμε ότι η προέλαση των Οθωμανών στα Βαλκάνια συνοδεύτηκε με σφαγές χριστιανών, βίαιους εξισλαμισμούς, αρπαγές παιδιών, αβάσταχτα φορολογικά βάρη. Οι μαζικοί εξισλαμισμοί που επέβαλαν οι Τούρκοι προκάλεσαν σοβαρή αιμορραγία στους χριστιανικούς πληθυσμούς. Ο θεσμός της υποχρεωτικής στρατολόγησης λειτούργησε ως μέθοδος αποδυνάμωσης και τρομοκράτησης των χριστιανών, ενώ το παιδομάζωμα ενίσχυσε στρατιωτικά τον οθωμανικό επεκτατισμό.
Απέναντι στην τουρκική βία και βαρβαρότητα, οι Έλληνες χριστιανοί αντιστάθηκαν, διαφυλάσσοντας τη γλώσσα, τις παραδόσεις τους και την πίστη τους στο Χριστό. Αντιμέτωποι με τους διωγμούς των Τούρκων, οι Έλληνες συσπειρώθηκαν γύρω από την ορθοδοξία, καθώς για τους χριστιανούς η ορθόδοξη πίστη δεν αποτελούσε απλώς μία θρησκεία αλλά κάτι πολύ περισσότερο: στις καρδιές των υπόδουλων ελλήνων η ορθοδοξία ταυτίζονταν με την εθνική τους συνείδηση, την ιστορία τους, την ίδια τους την ύπαρξη.
Αυτή η αντίστασή των Ελλήνων ήταν που προετοίμασε το έδαφος για την επανάσταση του 1821 και την απελευθέρωση από την τυραννία των Τούρκων. Κι αυτό το μήνυμα της αντίστασης μας κληροδότησαν οι αγωνιστές αυτοί της ελευθερίας μέχρι σήμερα.


Νικόλαος Θ. Κόκκας
pomakohoria

flashmes.gr Αφιερωμα σους Εν Κω Πελοποννησιους

Ενα από τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά blog της Μεσσηνίας έκαναν αφιέρωμα με εκτενή αναφορά στην επίσκεψη και υποδοχή απο τους Εν Κω Πελοποννησιους, της Καλαματιανής αποστολής στην Κω